Inne budynki na Cmentarzu Pow您kowskim


Dzwonnice cmentarne

O skromnej architekturze ko軼io豉 鈍. Karola Boromeusza, a zarazem niewielkiej skali prac, jakie do 1890 r. przy nim prowadzono, dobitnie 鈍iadczy fakt, 瞠 dopiero J霩ef Pius Dzieko雟ki pomy郵a o miejscu na dzwony.

Ko軼i馧 Dominika Merliniego, a potem Kropiwnickiego nie posiada bowiem nawet sygnaturki. Nie my郵cie jednak, 瞠 nieboszczykom w ostatniej drodze towarzyszy造 tylko 瘸這bne pienia uczestnik闚 pogrzebu. Dzwony, w ilo軼i dw鏂h sztuk i tak by造. Gdzie? Ano, obok ko軼io豉, na prowizorycznych, drewnianych dzwonnicach, znajduj帷ych si niedaleko 2. bramy, w miejscu, gdzie dzi stoi mauzoleum Leopolda Kronenberga (kw. 19)1.

Mniejszy z dzwon闚 pochodzi z ko軼io豉 w Ujazdowie, zlikwidowanego w 1818 r. pod budow Belwederu, co nasuwa podejrzenie, 瞠 m鏬 si znale潭 na Starych Pow您kach w豉郾ie w pocz徠kach XIX w. Natomiast drugi, znacznie wi瘯szy, bo wa膨cy a 283 funty (ok. 128 kg) nosi miano Aleksandra J霩efa (Alexander Josephus) i zosta wykonany za pieni康ze z pok豉dnego. Jego po鈍i璚enia dokona 29 czerwca 1847 r. biskup Antoni Melchior Fija趾owski, co upami皻ni napis na dzwonie:

"Alexander Josephus die 29 Junii 1847, ab Antonio Melchiore Fija趾owski Episopo Hermopolitanensi consecratus Ecclesiae et coemetario Povoscoviensi designatus"2

Po przebudowie 鈍i徠yni 鈍. Karola Boromeusza w l. 90-tych XIX w. dzwony przeniesiono na wie瞠 ko軼io豉, gdzie dzwoni造 sobie do II wojny 鈍iatowej.

© Sowa
1.11.2010

Przypisy

  1. Stanis豉w Szenic wspomina tylko o jednej dzwonnicy, ale przewodnik z 1873 r. m闚i wyra幡ie od dw鏂h. - Przewodnik po Warszawie i jej okolicach, [Warszawa 1873], s. 79.
  2. "Aleksander J霩ef dnia 29 czerwca 18470 przez [podkre郵. - Sowa] Antoniego Melchiora Fija趾owskiego, biskupa hermopolita雟kiego po鈍i璚ony, przeznaczony ko軼io這wi i cmentarzowi pow您kowskiemu."
    - podaj za: K.W. W鎩cicki, Cmentarz Pow您kowski pod Warszaw. T. 1, Warszawa 1855, s. 13, cd. przyp 1. T逝maczenie: Sowa.

    Stanis豉w Szenic podaje, 瞠 po鈍i璚enia obu dzwon闚 dokonano dopiero w 1847 r., a Aleksandra J霩efa ufundowa biskup Fija趾owski, chocia napis wyra幡ie m闚i, i jego eminencja dzwon tylko po鈍i璚i. - S. Szenic, Cmentarz Pow您kowski : zmarli i ich rodziny, [T.1], 1790-1850, (Biblioteka Syrenki), Warszawa 1979, s. 21.

 


Do g鏎y